دوست من ! اگر مىشنوى يك بار ديگر در اينها بنگر ! ، على - فرمانرواى گروندگان - فرمانرواى آنان است و حسن و حسين شالودهء پرهيزگارىاند زيركانى روزه دار كه بوى خوش آنان پراكنده است . فرخندگانى نمازگزار كه مانندشان را كم توان يافت راهنمايانى سرپرست كه سرچشمه‌هاى پيامگذارىاند ، بازادگانى پاك كه سايه‌هاى خدا در زمين سايه‌هاى آنان است ايشان - همگى - كان دانش و برترىاند بزرگوارى و بخشندگى آنان بوده كه آفريدگان را زندگى بخشوده اگر خواهى از برترىها سخن برانى بايستى تنها آنان را به ياد آرى و دانش را در ميان دانشهاى والايشان سراغ بگيرى ، گناهكاران با بزه‌هاى خويش به سوى آنان مىگريزند تا در پيشگاه پروردگار براى بزهكاران ميانجىگرى كنند فرمانبرى از خدا جز از دوستان آنان پذيرفته نيست و فردا - همانگاه كه در روز رستاخيز آفريدگان را گرد آرند - به جز مهر آنان دستاويزى براى رستگارى نتوان يافت ، سوگند به آن كه پاى به مكه نهاد كه هر كس برترى تبار پيامبر را نپذيرفت زيانكار است گرچه همهء زندگى پيشانىاش را در برابر خدا بر خاك بسايد اگر بنده اى دوستدار دودمان پيامبر نبود خداپرستىهايش سودى براى او ندارد ، اى فرزندان ستوده ترين پيامبران : احمد ! آن گاه كه فردا - گرفتار در زنجير گناهان - بيايم جز شما كسى را ندارم .